Ochtend na een warme nacht.

Wat een benauwd nachtje was het en vandaag wordt het zelfs warmer dan gisteren, als de voorspellingen kloppen. Ik zette gisteravond alle deuren wijd open en ging bij de honden in de huiskamer liggen, daar was het het koelst. Via de openstaande deuren kwam af en toe het auto-geraas van langsscheurende jongelui, bonk bonk bonk de muziek, die ik daarna hoorde uitsterven.
Jip vond het erg gezellig dat ik zo dichtbij ging slapen, hij legde zijn grote zware hoofd op mijn schouder, blies zijn warme adem in mijn nek, zuchtte diep van geluk. De logé (Rusty) dribbelde op haar korte beentjes wat heen en weer, ging toen ook liggen.

Een paar maal was er voor Rusty en Jip reden om te blaffen. Parel kwam af en toe binnen via het keukenraam en vluchtte weer voor Rusty. De honden van de buren waren volgens mij buiten, want ook voor hen stond ik een keer op toen ik hoorde blaffen, telde mijn eigen honden, alles lag nog veilig op de bank. Ik stond uiteindelijk op, half drie, ik voelde de koelte van de nacht nu in het hele huis, deed de deuren dicht, ging naar mijn bed waar ik nog een uurtje of wat sliep.
Tegen zeven uur liep ik samen met Rusty (Jip en Davo kwamen niet van de bank af) naar mijn moeder om daar alles open te zetten. Ik voelde toen ik binnenstapte dat het meeviel, het wordt er nooit zo warm en benauwd als in mijn huis.

Ma lag op bed, (Tine, ben jij daar?) Ik riep 'ja'. Ze begon te praten, ik hoorde 'insecten' en 'wel vijftig' maar ik negeerde haar even, deed eerst alle deuren en ramen open en stapte toen haar slaapkamer binnen waar ze onder een laken lag, het dekbed weggepropt tegen de muur achter haar. Ze sprak over een droom die ze had gehad, dat ze water moest halen, dat ze aan een deur kwam en ze binnen werd gevraagd, de man stond met een groot vergiet vol, of was het een kom? maar ze stapte weer weg met het water, wetend dat ze die moest brengen naar ..... maar ze beloofde straks terug te komen voor koffie. Ze kon het nooit meer terugvinden, ze had zoveel straatjes doorgelopen ...... Ze was blij dat ik was gekomen, nu kon ze die onrust van dat huis en die man terugvinden eindelijk loslaten.

Ik luisterde naar haar stem, dik van de slaap. Ma lag met een arm omhoog, de rug van haar hand op haar voorhoofd, met de ogen dicht te vertellen. Ik hing een beetje tegen het bureautje aan waarop haar tv'tje staat, keek ondertussen in de rondte naar de langpoten en nachtvlindertjes die volgens mijn moeder bij bosjes in haar kamer bivakkeerden. Ze had het licht aangehad gisteravond, nog naar de tv gekeken.
Ik ving enkele langpoten en twee minuscule nachtvlindertjes en zette ze buiten, waar de zon nu boven de kim uitkwam.
Het was echt heel mooi buiten. Gouden strijklicht op de bomen, mooie wolken in de lucht.  Er koerde een duif, er kraste een kraai, ergens in de lucht trok een vliegtuig een streep. Een dotje krielkipjes en een haantje scharrelden door de tuin van mijn moeder maar vluchtten naar de buren toen ze me zagen. Rusty scharrelde iedere stap die ik deed achter me aan, mijn moeders gemarmerd bruin-zwarte kat volgde mijn nachtvlinders reddende handelingen met haar indringend gele ogen vanaf de trap naar de zolder.

We dronken in de slaapkamer thee, ma nu op bed zittend, ik weer hangend tegen het bureautje, pratend over de langpoten, de hitte, de droom. Er was een half uur verstreken, het huis van mijn moeder was inmiddels aardig wat koeler, ik sloot de deuren, liet de ramen open en zei: tot strakjes. Ja, tot straks, zei mijn moeder, haar benen weer op het bed trekkend en het laken over zich heen slaand: ga jij ook nog even een uurtje slapen? Ja, dat denk ik wel, loog ik.

Aan tafel met 3 engelen.

Hollen of stilstaan, dat is het weer deze zomer. Mij hoor je al weken niet zeuren, ik vind het een prima zomer, niet te warm, niet te koud, helemaal goed.
Er zeuren nog steeds veel mensen over het weer, maar als ik ze vraag of ze op een camping staan of zo dan zeggen ze steevast: nee, maar er zijn heel veel mensen die met die regen ..... Ondertussen ben ik deze zomer pas eenmaal overvallen door een bui terwijl ik met Jip fietste.
Goed, dus vroeg ik aan de hulp van mijn moeder, Jantje, of zij deze zomer als slecht ervaart.  Zij kampeert al de hele zomer hier in Groningen, in de weekeinden, in de grote vakantie. Ze heeft twee kinderen, 5 en 7 jaar.
En Jantje, vroeg ik haar, hoe gaat het op de camping? Prima, zei ze. Zijzelf verveelde zich wel eens, door het slechte weer heeft ze veel gelezen, puzzeltjes gedaan, soms werd ze er wel 'flauw' van.
En de kinderen?
Die vermaken zich altijd, het maakt niet uit of het regent, ze trekken een jasje aan en zijn de hele dag buiten.
Aldus een ervaringsdeskundige.

Dit weekend is het opeens knap warm. De kranten voorspellen moeilijke tijden voor de zeer ouden van dagen. In de buurlanden wordt het zelfs nog heter. Frankrijk heeft een noodplan om ook de verafgelegen wonende bejaarden in de gaten te houden. Ze willen de vele sterfgevallen zoals tijdens de hittegolf in 2004 (of was het 2005?) voorkomen. Waar je ook woont, het is een goed idee om veel te drinken en je kalm te houden.

Vanwege de voorspelling van het warme weer ben ik naar de bibliotheek gegaan, andere, hopelijk betere boeken halen want de laatste tijd lijk ik allemaal slecht geschreven of hopeloos saaie boeken mee te nemen.
Gisterenmiddag begon ik in het boek dat ik op het laatst nog van een stapeltje in de bieb meepakte:

Aan tafel met 3 engelen - Sarah-Kate Lynch. Er stond een waarschuwing op: als je begint te lezen dan blijf je lezen. Hm, dit soort opmerkingen wantrouw ik. Maar ik nam het mee.

Tijdens de eerste gemakkelijk te lezen pagina's overviel me nog even de vrees dat het een kloon zou blijken te zijn van 'eten, bidden en beminnen', maar dat was gelukkig niet zo.
Ik bleef inderdaad aldoor lezen. Het boek paste bij het weer, bij mijn gepaste warm-weer-luiheid. Ik legde het boek nog even neer, legde dubbele kussens in een tuinstoel, maakte koffie, las verder en sloeg mijn boek pas dicht toen Peet thuiskwam.
's Avonds laat, in bed, las ik het uit.

Dus als je nog een vakantieboek zoekt of iets voor dit warme weekend: Aan tafel met drie engelen!