Ziek.

Mijn moeder ligt met haar rug naar me toe op bed en probeert te gaan zitten. Dat lukt niet. Dan draait ze zich iets verder op haar zij, wrikt haar gewicht dankzij een elleboog die ze in de matras als steun gebruikt en beetje omhoog. Ik sta er wat onhandig bij, probeerde haar net 'gewoon' overeind te trekken, maar dat wil ze pertinent niet.
Nu ze half op haar zij ligt, nog steeds met haar rug naar me toe, maakt ze een gebaartje met haar hand.
'Wil je je water zo opdrinken?' vraag ik.
Weer dat gebaartje met haar hand, een nauwelijks waarneembaar maar ongeduldig knikje van haar hoofd. Dikke ogen van vermoeidheid, verwarde haren.
Voorzichtig leg ik het pilletje in haar open, wat schuin gehouden hand.
Haar handpalm voelt droog en warm aan. Het pilletje rolt er bijna af, maar dan sluit haar hand zich. 'Wat een klein pilletje' mompelt ze, terwijl ze het in haar mond doet. Haar hand beweegt zich nu zoekend naar het glas water dat ik net bij haar neerzette. Ik reik het aan.
Omdat ik mijn moeder net de bijsluiter heb voorgelezen weet ze dat ze minstens een half glas water moet drinken, dat is voor haar een hele opgaaf. Drinken doet ze niet graag, hoe raar dat misschien ook mag klinken. Zelfs in haar jeugd werd haar opoe er al narrig van dat ze zo slecht dronk en opoe zei dan: 'er zitten toch geen bonken in?'. Bonken! Een woord waar ik een beetje misselijk van word.

Ik kijk naar mijn oude moeder, me verbazend over het feit dat ze in staat is zo half op haar zij liggend te drinken. Maar ze doet het, telkens even wachtend of het water niet terugkomt. Want dat doet enorm zeer zegt ze.
Het lijkt of het water wat kracht geeft want ze zet het glas neer, en wrikt zich verder omhoog. Op het moment dat ik mijn hand op haar rug leg om haar wat te steunen boert ze.
'Kijk', zegt ze, 'dat is waar ik zo'n last van heb, daarom neem ik telkens maar een klein slokje'.
Nee, zeg ik, het gaat net als bij de babietjes, als je op je rug wordt geklopt laat je een boertje.
Ik klop ter demonstratie en prompt laat ze weer een boer.
We lachen allebei, maar zonder echt blij te zijn. Het glas gaat langzaam helemaal leeg, ze wil slapen.

Dan kijk ik nog even bij de honden, die op de bank liggen te slapen, ik rol mijn slaapzakje uit in de logeerkamer en denk aan vroeger.

Storing.

Eerst doorliep ik het keuzemenu, en na zo'n 3 a vier minuten had ik iemand aan de lijn van Online.
Mijn klantennummer had ik al bij het keuzemenu ingetoetst, maar ter controle wilde de medewerker van Online nog even weten op welke postcode ik zat, welk huisnummer, en daarna ook nog mijn geboortedatum, kortom, hij wist zeker dat ik een abonnement bij Online had, en even later doorliep hij ook het verplichte draaiboek dat zijn computer hem aangaf:
- wat is er precies aan de hand mevrouw?
ik: ik heb geen internet en ik ben telefonisch onbereikbaar en ik kan ook zelf niet bellen, kortom, niets doet het. Ik heb het modem diverse malen gereset, stroom eraf, andere kabels, the works.
- welke lampjes branden er?
ik: een rood telefoontje, dus ik ontvang helemaal geen signaal.
- het modem gaat dus wel normaal aan en uit?
ik: ja.
- heeft u het modem goed aangesloten?
ik: ja, het werkte tot een paar dagen geleden prima.
- op welke poort heeft u de binnenkomende lijn aangesloten?
ik: op "dsl".
- dat is prima.
ik: ja, en ik zit direct bij het aansluitpunt van de kon, en heb ook een nieuwe kabel er tussen gezet, en nog werkt het niet.
- heeft u na het wisselen van de kabels nog eens een reset geprobeerd?
ik: nee, wel de stroom eraf, maar nogmaals resetten niet, dat zou ik nog eens kunnen proberen.
Ondertussen pak ik het modem beet, en druk het mini-knopje dat verborgen zit ergens achter een klein gaatje van het modem. Er gebeurt niets. De lampjes 'on' en het rode telefoontje blijven onveranderd branden.
ik, verbaasd omdat ik niets zie gebeuren: hoe lang moet ik dat ingedrukt houden?
- tien seconden.
ik: er gebeurt helemaal niets.
- ik kan een monteur laten komen, maar als het probleem bij u in huis zit, als u het modem verkeerd heeft aangesloten kost u dat 90 euro. En zo te horen zit het probleem niet bij u, maar zit het buiten. Wat voor aansluiting van de kpn heeft u?
ik: er komen wat draadjes uit de grond en dat is het.
- geen doos of zo?
ik: nee, ik heb het ooit gemeld bij de kpn toen ik het huis kocht, maar die wilden niet komen om de aansluiting te veranderen.
- zit er echt geen doos van de kpn? nee? niet in de meterkast? gewoon draadjes uit de grond? wat voor kleur hebben die draadjes?
ik: er zit een blauw en een rood draadje en die zit aangesloten op een openliggende stekkerdoos, daar heb ik een stekker ingestoken en die gaat naar het modem.

De Online-medewerker gaat me een heel verhaal vertellen. Samengevat: het schijnt lastig te zijn, ik heb tot aan het huis een kpn-aansluiting en daar betaal ik via Online wat voor, maar op deze aansluiting, zeg maar 'in huis' heb ik een abonnement bij Online. Wie nu de verantwoording voor eventuele problemen heeft schijnt niet duidelijk te zijn. De KPN strijdt daar over met Online. Het is dus niet gezegd dat de KPN een monteur zal sturen.
ik: wat zeg je nu eigenlijk? dat ik een probleem heb dat jullie niet kunnen oplossen?
Hij herhaalt het hele verhaal.
ik: ja, dat heb ik begrepen, maar wat gaat er nu gebeuren?
- ik maak een rapport op, en dan wordt u teruggebeld. Maar nogmaals, het is niet gezegd dat de KPN de storing komt verhelpen.
ik: wanneer word ik teruggebeld?
- binnen twee dagen, maar het is vrijdag, dus het weekend zit er tussen, maar uiterlijk maandag. U wordt trouwens sowieso binnen vijf dagen teruggebeld om te vragen of uw probleem is opgelost.
ik: als ze me op mijn gewone nummer kunnen bereiken dan is het probleem denk ik ook opgelost. Maar  het lijkt me handig als ik op mijn mobiele nummer wordt teruggebeld
- ik noteer het nummer waarmee u nu belt, o6 ....
ik: oke, bedankt.

Het huis is maar stil zonder telefoon of internet. Eerst vond ik het nog wel lekker rustig, maar nu ....
nu zit ik met mijn laptopje bij mijn moeder.